Mijn grote droom

Na mijn vorige blog werd ik overweldigd door de vele enthousiaste reacties. Niet alleen van mensen dicht om mij heen, maar ook van wildvreemden. Hartverwarmend en reden om snel weer in de pen te klimmen.

Na mijn vorige blog werd ik overweldigd door de vele enthousiaste reacties. Niet alleen van mensen dicht om mij heen, maar ook van wildvreemden. Hartverwarmend en reden om snel weer in de pen te klimmen. Een enkele kritische lezer merkte op: “Voor ik je feliciteer wil eigenlijk eerst wel weten wat je gaat doen.” Je hebt gelijk Marc, er stond helemaal niets in over wat ik nu eigenlijk ga doen. Deze nieuwe blog licht een tipje van de sluier op over de toekomstdroom die ik binnen enkele jaren uit laat komen.

Droom even met mij mee!

Het smalle pad kronkelt de berg op. Stijgend naar de top op 1500 meter laven wij ons aan het weidse uitzicht. Om iedere bocht van het pad is het uitzicht anders en iedere stap zet je in een voor jou totaal onbekende wereld. Ik heb je meegenomen naar het eiland Gran Canaria, weg van het traditionele heden om zo los te komen van de sleur van de dag en de dwang van gewoonte. De afstand tot de echte wereld zorgt voor nabijheid van een droomwereld. De isolatie van het eiland zorgt dat je je een hele week kunt over geven aan een droomwereld zonder belemmeringen en vol nieuwe perspectieven. Rondom het eiland ligt de zee waar je in de branding het oude van je af kunt spoelen. In het midden liggen bergen waar je omhoog klimt over eenzame wandelpaden naar de onherbergzame toppen van de Chimirique, waar je zonder wereldse afleiding via vergezichten naar de toekomst kunt kijken en vanuit een heel ander perspectief naar het dal onder je kijkt. Als je afdaalt naar Barranco de los Cercícales zie je dat het water daar door het groen vol leven naar onverwachte plekken stroomt. Na het weidse perspectief op de top verbaas je je over de kleinheid van het leven in het dal. In stille bergdorpjes, bij de langverlaten grotwoningen van Acusa ontdek je hoe de wereld ook kan draaien. Ik laat je zo een andere kant zien van dit eiland dat over het algemeen een heel oppervlakkige toeristenreputatie heeft. Dat doe ik altijd vanuit betrokkenheid, uit oprechte belangstelling en met respect. Daarbij kan ik er flink de pas in zetten, maar kan ik ook stil staan, zodat wij ons kunnen verwonderen over wat ons overkomt.

Gezamenlijk beleven

Doordat wij het samen met vijf anderen beleven groeit er een sterke band, waardoor je je eigen ik aan elkaar durft te laten zien en intense ervaringen met elkaar deelt. Terug in de finca, die wij een week lang ons thuis noemen, kan je op jouw eigen wijze reflecteren op de indrukken van de dag, bijvoorbeeld door te genieten van het zwembad, de zonsondergang of door deel te nemen aan yoga of meditatie. Tijdens het gezamenlijk koken van authentieke gerechten zoals paella of Rancho Canario en daarna aan tafel deel je ervaringen, lessen en vragen met elkaar. Zo ga je na een week weer naar huis met een stukje meer van jezelf én een onvergetelijke ervaring.

Twee passies komen samen

Ik nam je in mijn droom mee op een retraite waar wandelen en coaching centraal staan. Wandelen zorgt voor inspannende ontspanning waarbij je terug gaat naar nul, naar de blanco pagina van waar je via nieuwe perspectieven naar de wereld leert kijken en je laat inspireren om in beweging te komen. Die verandering zet je met steun van mij om in andere zienswijzen, nieuwe gewoonten en het innemen van een andere plek in de wereld. Het groepsproces is hierbij van groot belang. Zoeken en ontdekken doe je samen.

Gran Canaria

Dat de retraites plaats vinden op Gran Canaria komt niet uit de lucht gevallen. Ik heb zelf ondertussen menig wandelroute over het eiland belopen en steeds weer word ik verrast door de rust en de afwisseling. Op sommige wandelingen kom je niemand tegen, zodat je volop kunt genieten van de natuur en het uitzicht. Voor mij is het de plek waar ik weer volledig tot mijzelf kom. Waar ik kan aarden op de vaste grond in de bergen en op het natte zand aan de kust. Dat is een ervaring die ik graag met iedereen deel. Daarom wil ik binnen drie jaar minstens 7 weken per jaar met een groep van maximaal 6 personen de paden op. In najaar 2020 gaan we voor het eerst op retraite! Ga je mee?

Sorry Marc (en andere lezers), nu weten jullie nog steeds niet wat ik ga doen als ik niet met je ga wandelen. Volgende keer vertel ik daar meer over.

Nu je mijn droom weet ben ik ook wel erg benieuwd naar de jouwe! Zet hem als reactie onder dit bericht of stuur me een privé bericht. Ik wacht vol spanning.

Dit blog is ook gepubliceerd op LinkedIn.

Share This Post

Deel op facebook
Deel op linkedin
Deel op twitter
Deel op email

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

More To Explore

Schaap en Wolf

Niet stilstaan, maar vooruit kijken

2020 is een hels jaar. Veranderingen of verslechteringen vliegen je om de oren en de toekomst is onzeker. Je kunt volledig kopje onder gaan in de negativiteit. Maar wat heb je daar aan?

Read More »
Resultaten

de 21 stappen van inge

In juni ging Inge drie weken lang de uitdaging met zichzelf aan. Samen blikken we terug op 21 inspirerende en confronterende stappen die mogelijk haar leven gaan veranderen. 

Read More »
nl_NL